Gelmek gitmek gibi bir var bir yok,
Yalçın kayalardan yansıyan bir ışık.
Az geldi bu akıl,uzanıyor boşluğa yokluk,
Eller ıslanmış gözler acıyor dinmiyor yaşlar.
Sen olmak vardı,ben olmak bulanık,
Akıl her yaşta gerek,fazlası biraz yük.
Dokunmak için yaşlara biraz yürek gerek,
Sınırlı dünya için bu kadar ağlamak niye?
Gölge olmak için saklanmasını bilmeli,
Akıllı düşman akan yaşları görmek ister.
Yaşlarım ışığa çıkmaz bu havada.
Ağlamak dökmektir günahı, zarar nafile.
Acırsın haline bazen,sıkarsın kendini,
Sorunlar veya soramadıkların merak,
Karşı dağın eteklerine takılır gidersin.
Anmak için bir günü, ağlamak yeter sessizce.
Anmak için bir günü, ağlamak yeter sessizce.
