ADALI

 
 

Bir sandal vardı uzaklarda,sessiz sedasız.
Ufuklar aydınlık olsa da aklım halsiz.
Tanık olmak vardı bu doğuşa biraz kalpsiz.
Yalnızlar rıhtımında bekleyen bu adalı...

Savruldu yapraklar sanki günahsızım.
Yalnız olmak suç değil sadece dengesizim.
Akıllı değilim yolum hep uçurum.
Uzayda bir boşluktayım, yalnız bir adalı...

Hayat damarlarımdaki kan,sana taşıyan,
Ömrüm beklemez canı,akıl yetmez bazen.
Sen demek beni unutmakmış,akıl yokken.
Hayal etmek özgürlük,yalnız kalmış adalı.

Doğuştan sinmiş üzerime bu isim,
Görmek diyorsun,anlamazsın bu halim dem,
Yaş bir kağıttan sildim hatalarımı,üfledim.
Yenilik bunun neresinde ismim kaldı adalı...

                                                                           

                                     SERZAF Serkan ZAFER