Dünya bizi sırtında taşırken,bizim ona yük olduğumuzu unutabiliyoruz.Bu misal,düşündüğüm fikirlerden sadece öne çıkardığım bir cümle.İnsanın herşeyi bilebilmesi imkansız olabilir.Fakat insanoğlu için unutkanlığın bile gerekli olabileceğini düşenebiliyorum.Herşeyin dozunu kaçırmamak,daha hayırlı olur diye düşünüyorum.Sevgi veya nefret bunun gibi duygular insanı bazen zedelebilir.Böyle durumlarda unutmak en büyük ilaçtır.
Aklımızın almadığı şeyler bilinç altına bekler.Bize lazım olan sadece o bilgiyi çağırmasını bilmek.Aslında bizde bir eksiklik olmuyor.Sadece beynimizin yoğunlaşması sorunu yaşıyoruz,galiba.Yazı silinir ama izi kalır.Hayatta bize böyle çizgiler bırakır,her yaşta.Sadece bize bu çizgileri birleştirip,anıları canlandırmak olacaktır.Unutmak bizi, daha fazla bilginin altında ezilmekten kurtarıl ve hayatın sonsuzluğunda özgürlüğü tattırır.
Unutkanlık olsada olmasa da önemli değil,bence.Yeter ki hastalık haline dönüşmesini engellenmesidir. İnsanların kendilerini taze fikirlere kapatması,hayata ve çevresine ilgisiz olmasıdır,unutkanlığın sebeplerinden biridir.Kişi eski fikirlerini korumak için kendini devamlı güncel tutmalıdır.
Bilgi, kuş misali kimin başına konar.Kimi başını terk eder,bilinmez.Bu yüzden kendimize yatırım yapmalıyız.Bilgilerimizi beceriye çevirerek,işimizi görünür hale sokmalıyız.Unutmamamız gereken tek şey tecrübelerimizin bize bıraktığı miras olmalı.Bu mirası bulmak kolaydır.Ama olmayan bir bilgiyi çağırmak,bizi zor durumlara düşürebilir.
Unutmamın belki bir sebebi var.Dertlerin cümlesini,hasretin kokusunu ve bana yük olan hatalarım;sizlere artık hayatımda görmek istemiyorum.O yüzden diyorum ki;unutkan olmak sorun mu?Herşey sorun benim için.Fakat sorunları unutmak bir mutluluk......
Serzaf derki: İşin sırrı yok aslında.Hafıza silinse dahi insanın bilgilerini tazelemek için özverili olduğu sürece,şansı her zaman pozitiftir.
Gelecek yazımda görüşmek üzere....TEŞEKKÜRLER. ......
SERZAF Serkan ZAFER