Karanlık örter her gece üstünü renklerin.Bir fanustayız sanki.Her günün bitiminde renklerin kıymetini daha iyi anlıyoruz.Anlıyorum ki renkler duygularını bizimle paylaşıyor. Her renk bize bir öyküsünde geçen hissini özetliyor.Gördüğümüz her renk, ufukta derin bir tasarım çiziyor gibi.
Dünyamız niye renkli diye sormayan bir insan gibi hissediyorum kendimi.Yaşadığım her nefesi farklı bir şey gibi görmezdim.Bütün bunları yaşarken renkler arasında bir de seçim yapmak zorunda kaldım.O kadar rengin içinde kendimi bulmayı öğrendim.Hatta renklerin birbirlerine karşı bir uyum yakaladıkları zaman ne kadar çekici olduklarını keşfettim.
Yeni keşiflerin, farklı tasvirlerin nasıl insanda bir ferahlık duygusu bıraktığını düşünmüştüm hep.Beynimiz bize renkleri anlatırken, onları sadece algılaya bildiklerimizi bize bildirir.Bir rengi diğerlerinden öne çıkaracak tutku; kişinin ihtiyacına karşılık vermesiyle ölçülür.Renksiz bir dünya, tatsız bir yemek gibidir.Ruhumuzu doyurmaz.Ayrıca psikolojimizi bozabilir.Renklerin armonisi içinde insan manevi bir zenginlik yaşayabilir.
Mavinin, sarının ve kırmızının oluşturdukları bir uyumun içindeyiz.Bu uyumun bize bir şeyler kattığı gibi bizde uyuma biraz katkı yapmalıyız.
Sizlere bir uyum içinde yaşayabileceniz bir ömür diliyorum.Diğer yazımın bir basamak ötesinde buluşmak üzere.Kendinize iyi bakın!......
