Zaman nasıl geçsede;hatalarımızdan ders almadıkça paçamızı bırakmayacak dertlerimiz sanırım.Hatalarımızı nedense çok seviyoruz.Kimi yanlışlar bize zevk veriyor.
Koşu yoluna giren bisikletlerin ya da engelli parkına park eden araçları gördükçe:Acelesi olanların çoğunlukta olduğunu düşünürüm.Sonra önüme bakar ve yola devam ederdim..Kime laf anlatacam. Bazen merakım tutar,her bir şeyi
sonuçlandırmak isterdim.
İçimden :Ne ola ki?derim.Bana yararı var mı?Yok tabi....Kötülük sahibinde kalırmış.Herşeyden merakı olan birisi gibiyim.İnsanda ki iyi beceriler ve yenilklerde onların bu zorlukların cevabını bulmasıyla başlamıştır.......
Herkes kendi üstüne düşen görevleri yapabilse,sorumluklarının üstüne gitse.....Belki bu dünya daha güzel bir dünya olurdu.Bireyler ve toplumların arasındaki çatışmalar belki bir gün tatlıya bağlanır.
Ama kime dil döküyorum ki;söylediklerimden bir kişi bile anlam yüklememişse bu yazılar anlamsız birer metine dönüşür.
Bazen dünyanın hala iyi insanların sayesinde ayakta durduğuna inanıyorum.Ola ki iyiliğin olmadığı bir durumda dünyanın sonu yaklaşmış demektir.
Unutmayalım ki davranış,bir aileyi; bir aile bir toplumu temsil eder.Peki ne ola ki?Hatıralarımız kötü hatalarla bitiyor.Artık bunları sonlandırıp, kendi öz eleştirimizi yapmalıyız. Bu hatalar bizi gömmeden,biz bu çukurdan çıkmalıyız....
Ne ola ki?Bu yazının düşüncesi ne diyenler için bir ayrım yapmıyorum.Sadece sabit bir düşünce değil,bu yazı.Herkesin farklı anlamlar çıkarması için benim amaçlarımdan biri olacak.
Umarım,yazımdan birşeyler kapmışsınızdır.Gelecek yazımda görüşmek üzere. TEŞEKKÜRLER. ................................
SERZAF Serkan ZAFER